Uludağ Skotch Rotası Tırmanış Raporu

Keşiştepe’nin fısıltısı…

Zihnimde bir müddettir bekleyen projeler.Kışın üzerimizden bizlere el sallayarak ve güler bir halde geçmesi. Memleketi bir türlü sarmayan yada sarmalamayan beyazlık. Bitmeyen politik  gündem ve tartışmalar…Kısacası hayatın tatsız ve limoni akışı.

Uludağ’ın kıpraştırdığı beyaz çağrışımlar şehrin boğuk ve ezici kasvetinin üzerinde yükseliyor. Keşiştepe’den kalkan bir toz bulutu rüzgarın ardı sıra beyaz kulvarların arasından süzülerek İstanbul’da bilinmez yerlere fısıltısını bırakıyor. Günler puslu ve belirsiz. Kör kalktığım sabahlarda şehre aydınlık inmeden gaipten sesler kulağıma dokunuyor. Keşiştepe’nin fısıltıları…İstanbul’un pusu hararetli ve geçit vermiyor, nefes aldırmıyor.Yukarı daha yukarı bakmak hatta çıkmak düşüncesi, yetmiyor….

Mutlak bir metropolün hırıltılı sancıları, beyazlara bürünmüş ve yollar üzerinde bekliyor. Her yer beyaz olmalı, bembeyaz. Belki şehre her hafta sonu keşişler gelmeli. Bir yerlerde bir şeyler yaşanıyor yada yaşanmalı…

Tırmanış

Dünyanın bittiği nokta…Volfram kulvarının az yukarısı. Beyaz bir perdenin önündeyim. Saat öğleden önce. İlk adım her zaman zor. Biraz beklesek…Ruhumda işlerin, belimde malzemelerin ağırlığı. Uzanıyorum yukarı, ilk hamle önemli.Cam buza kazmam kahırlı bir şekilde saplanıyor. Bedenim kramponların garantisinde. Yüzüm buzu öpmek noktasında. Nefeslenmem lazım. Uzun tırmanış ayrılıklarının belirtisi sol bacağımda, kas yanığı ve titreme. Sağ yada sol, elime bir türlü ulaşmayan  buz vidası.

Yükseliyorum miks(iz) zeminde ağırca. Biraz da hantal. Hınçla kazmalar daha derine. Buz inatlaşır gibi kabullenmiyor bu üsteleyişi. Ufak ve tedirgin edici kalkışlar, sağ- sol ayak oyunları. Sıcak evin ve kanepenin sessiz tılsımlı çağrısı. Bir filmin en hazin yada iz bırakan perdesi. Tam omzumun arkasındalar. Seyirlik bir oyun oynuyorum sanki.Belki bir komedi filmi…Buzun üzerinde ayaklarıma, ellerime yer arıyorum debelenerek. Zihnimde buralarda bi yerlerde olmalı gezintileri, evet tam şu anda avuçlarımın içine gelmeli o koca tutamak. Nefes nefeseyim…Araya giren ayrılıklar, yeni sorumluluklar.Bir beyazlığın tam ortası. Keyif mi ? Zevk mi ? Heyecan mı? Telaş mı? Cevapsız buzdan sorular…

Yukarısı daha buz, ihtişamlı bir kapanış. Son perde…Çift kazmaya asıl(a)manın dayanılmaz titreşimleri, tam burnumun ucunda damla damla. Mikro dünyasında rastlantısal gri bir gezinti.  Mono gözlerle bakan kramponum… Son silkeniş, gevşemiş ve tedirgin edici  balkonun ellerini tam göğsüme uzatması…Filmin sonu

Rotanın Tanımı

Rotanın genel seyri

Keşiştepe küzey yüzünde son etabı baca ile tamamlanan rotadır. Çanağı geride bıraktıktan sonra üst bölümde yer alan ince baca etabı dikkate alınarak rotaya uygun yerden girilir. Giriş etap koşullara bağlı kısa buz/miks (M3) pasajlar içermekle beraber rotanın orta bölümü yatmakta ve rahat bir şekilde devam etmektedir.Üst bölümde yükseldikçe dikleşen hat, baca etabı takip edilerek devam edilir.Mevsim koşullarına göre hat boyunca ve özellikle baca içinde sert kar buz koşulları yer almaktadır. Rotanın bitiş bölümünde yer alan büyük baca etabı mevsim koşullarına bağlı olarak kar kornişi ile kapalı olmaktadır.Korniş geçişinin mümkün olmadığı yada görece daha rahat bir etaptan zirveye bağlanmak istenir ise sol tarafta alternatif varyant bir miks hat daha bulunmaktadır.

Rotanın üst bölümü ve baca etabı

Bir filmi sinemada görmenin kısa hayat içerisinde bıraktığı iz ne ise sanırım tırmanılan her rotanın  hayat çizgisinde edindiği yerde aynı. Bir zaman sonra filmi bir yerlerde tekrar gördüğünüzde sizlere mekanda ve zamanda  yaptırdığı yolculuk aynı şekilde tırmandığınız rotanın başından sonuna kadar yaşadıklarınız ve hissettiklerinizi hatırlamanız  kadar gerçek.

Tıpkı bir filmi izlerken herhangi bir sahnesi yada karesine gizlediğiniz güzel bir anının yada ilerde hatırlamak adına sakladığınız sırrınızın tırmanışın başından sonuna kadar yaşadığınız heyecan ve duygularla hayat sahnesinde yerini bulması gibi…

Her tırmanış bir film hikayesidir belki de…

Son etap

Tarih: 11 Mart 2018
Ekip: Murat Büyükbıçakcı, Raşit Ata Türe
Kamp Yeri: Kampsız – Günübirlik
Süre: Tırmanış başlangıç 11.00 / Bitiş 13.30
Teknik Malzeme: 60 metre ip,3 adet buz vidası, yeterli perlon,3-5 sikke,express set,1 stopper set,çift teknik kazma,krampon,3 kar kazığı ve diğer yardımcı malzemeler
Hava: Tırmanış günü açık ve güneşli Rotanın Zorluk Derecesi:M3+
İlk Tırmanışı: Doğan Palut, Berkin Kuraner, Olcay Caft 05 Mart 2006
Varyant Rota : Emre Altoparlak, Yücel Bağatur 24 Şubat 2013
Rotadaki Riskler: Karın erimeye başladığı dönemde bacanın üst bölümünde yer alan kornişe dikkat etmek gerekmekte.Tavsiyeler: Rota, giriş etapta miks/buz koşulları ve ince bir baca ile başlamakta ve üst bölüm kar kulvarı şeklinde devam etmektedir. Bu sebeple tırmanış için özellikle karın sert ve koşulların uygun olduğu zamanın tercih edilmesi uygun olacaktır. Giriş etap sonrası devam eden hat üst bölümde baca ile sonlanmakta ve baca bitiminde yer alan büyük kar kornişi rotaya ayrı bir keyif ve zorluk katmaktadır. Mevsim koşullarına bağlı olmak kaydı ile kornişin uygun olmadığı zamanlarda hattın solundan devam edilerek rota tamamlanabilir.

Tırmanışla kalın…

Murat BÜYÜKBIÇAKCI
buyukbicakcim@yahoo.com